Afazi tedavisi: Konuşma kaybından kurtulma

Afazi, bir kişinin sözlü ve yazılı konuşma ve konuşma yeteneklerini anlamasını kısıtlayan bir durumdur. Asafaz istihbaratta bozulma anlamına gelmez. Afazi, felçten sonra veya kafa travması veya beyin tümörü sonucu gelişebilir. Afazi farklı düzeyleri vardır: Hafif ve neredeyse farkedilir, şiddetli. Kurtarma mümkündür; Ancak, afazi semptomları iki veya üç ay sürerse, afazi kalıcı hale gelebilir.

Afaz teşhisi konan insanlar düşüncelerini dil yoluyla ifade etmek zor ya da imkansız buluyor. Sözcükleri aynı kategoride karıştırıyorlar, örneğin: "uzun" ve "kısa". Afazi, bir insanın bir kelimeyi anlamasına imkânsız hale getirebilir; kelimeleri okuyabilseler bile. Afazi olan insanlar yavaş konuşabilir, doğru kelimeleri ararlar. Etkilenen bazı insanlar konuşabilir, ancak bazen bir kelime veya yanlış bir ses çıkarırdı. Afazisi olan insanlarda, konuşma birkaç insanın arasında gerçekleşirse veya konuşması çok hızlı olursa konuşma konuşmasının kavranması engellenir. Ayrıca, afazisi olan insanlar sayıları anlamayı zor buluyor.

Afazi tedavisinde iki yaklaşım vardır: Birincisi, hastanın işlev bozukluğu üzerinde çalışmak ve ikinci olarak çevrelerindeki insanlarla olan iletişimin pratik yönünü geliştirmek. İlki, bozukluğa dayalı terapi olarak adlandırılır. Bir sağlık uzmanı konuşma, dinleme, yazma ve okuma gibi belirli becerileri uyarmak için hastayla çalışır. Afazi tedavisinin diğer bir yönü iletişim temelli veya sonuca dayalı terapidir. Hastanın karşı karşıya bulunduğu günlük iletişim zorluklarına çözümler içerir.

Bozukluk temelli bir afazi tedavisi uygulandığında, hasta konuşmacının belirli yönlerine odaklanan bir terapistle birlikte biraz zaman geçirir. Örneğin, hasta cümle yapısını yeniden öğreniyor olabilir. Anlama ve kelime bulma imkânı tanıyan bilgisayar programları bu tedavinin bir parçası olabilir ve hasta evde olanlar üzerinde çalışabilir.

Bir bozukluk tabanlı afazi tedavisine bir örnek, hastanın hala kontrolünde olduğu konuşma veya kavrayış yeteneklerini kullanmamasını istemektedir. Bunun yerine, terapi, kaybedilen işlevleri iyileştirmeyi amaçlıyor. Kullanılabilecek bir diğer terapi, melodik tonlama terapisidir; bu sayede, hastanın cümleleri değil, şarkı söylemesi gerekir.

Aile üyelerinin hastanın iletişim temelli afazi tedavisine katılmaları teşvik edilir. Burada afazi olan kişi ve iletişim çevrelerindeki insanlar iletişim kurmanın en etkili yollarını bulurlar. Hastanın düşüncelerini ve tercihlerini ifade etmenin alternatif yolları bulunmalıdır. Bu terapideki stratejilerden biri hastanın mümkün olduğunca sağlam işlevlerini kullanmasıdır. Afazayla mücadelede sosyal ya da katılıma dayalı yaklaşım budur.

Bu yaklaşımda, afazisi olan kişinin etrafındaki insanlar iletişim için en uygun koşulları yaratır. Örneğin, arka plan sesleri kaldırılır. Hastalar ve aileleri kendileri için mevcut olan iletişim yollarını kullanabilir: resimler, basit veya eksik cümleler, jestler ve yüz ifadeleri. Topluluk gruplarında "desteklenen" veya "iskele ile yapılan konuşma" adlı bir teknik kullanılır; bu sayede gönüllüler afazi hastasını konuşma boyunca destekler.